ปรากฏชื่ออยู่ในหนังสือประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๑ ว่าเป็นวัดหนึ่งอยู่ภายในเมืองเชียงแสน แต่ไม่มีประวัติการก่อสร้าง ปัจจุบันเป็นวัดร้าง ซึ่งคงเหลือเจดีย์ยอดระฆังทรงกลม ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส รับฐานปัทม์ย่อมุม อยู่ด้านหลังทางทิศตะวันตกของวิหาร บนญานชุกชีมีพระพุทธรูปปูนปั้นประดิษฐานอยู่ ด้านทิศเหนือเป็นอุโบสถ และมีแนวกำแพง สันนิษฐานจากรูปแบบสถาปัตยกรรมขององค์เจดีย์ และลักษณะทางศิลปกรรมของพระพุทธรูป ประมาณอายุได้ว่าน่าจะสร้างขึ้นเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ ๒๑
